Met een jonge maar uitgebalanceerde selectie zijn wij aan het seizoen begonnen. Vooral de eerste wedstrijden leverden wisselende resultaten op, maar een eindsprint naar de winterstop heeft ons op de 5de plek gebracht (van de elf). Met 5 gewonnen wedstrijden en 5 verloren wedstrijden, een topper in de middenmoot. Dat we thuis de baas zijn, blijkt uit het feit dat 4 van de 5 thuiswedstrijden werden gewonnen. Uit waren we nog wel eens geïmponeerd door het thuispubliek, maar ook daarin zijn we gegroeid. Met 32 goals voor en 53 tegen was er elke wedstrijd wat te beleven.

Wie zijn dan wel die talenten?

We beginnen natuurlijk met onze dame in het vermidden, Daniëlle “Mug” van der Meulen. Eens het fluitsignaal is gegaan, vervalt het woord dame, en wordt er gewoon gebikkeld. Er zit een duidelijk stijgende lijn in, en ze heeft het net al eenmaal doen bollen, wat bij de medespelers mogelijk nog meer enthousiasme opleverde dan bij haar zelf. Wij zijn heel blij met haar en beretrots!

Kiran “ De Man” Mebius is de man van de rust en het overzicht, en ook hij begint steeds meer lol te krijgen. Steeds vaker op het juiste moment de voet ervoor, en de overtuiging dat je er ook wat mee kunt groeit met de wedstrijd. Beweegt zich vooral in achterhoede en middenveld, en de dribbel wordt steeds beter. Zie hem maar eens van hem af te pakken.

Lastig kiezen, als je graag keept en voetballen ook leuk is. Tiemen “Jasjin” Jelsma is er nog niet uit, en hij heeft er ook nog jaren de tijd voor om er achter te komen. Regelmatig in het doel te vinden, en anders evenals Kiran op middenveld of in de achterhoede. Ook hij is steeds nadrukkelijker aanwezig, en de groeipotentie is nadrukkelijk aanwezig.

Job “the Hunter” Veenstra is onze sluwe spits, een Draufgänger, een Gert Müller, en de man met de schelste stem voor bij onze ‘Jel’. Ontrekt zich soms onzichtbaar aan het strijdgewoel op het middenveld, om vervolgens in de counter als een speer het doel te zoeken. Bovendien heeft hij een paar achterste mannen en vrouwen van de tegenpartij al slechte nachten bezorgt. Voor je het weet staat hij bijna op je tenen als je de bal hebt, en hij rust niet voor hij hem heeft.

Levy “de Sar” van der Wal is ook al zo eentje die zowel graag mag ballen als mag vangen. Best lastig als je denkt als een keeper, maar je staat niet op doel. Gelukkig dat sommige reddingen zo snel gaan dat een scheidsrechter te lang moet twijfelen om zich te realiseren wie nu eigenlijk de bal uit het doel boxte. Ook aan hem gaan we nog veel lol beleven, en hij heeft er nu al veel lol in.

Jentje “Messie” Brandsma is onze pingelaar met de ontwapenende blik, maar owee, vergis je niet. Kan hele rushes van achter naar voren maken, linkspoot met een chocoladepoot, en dan elke keer net met rechts uitkomen vlak voor de goal. ’t Heeft even geduurd,maar zijn harde werken heeft hem ook de goal gegeven die hij heeft verdient. Kijkt eerder verbaasd dan boos als iemand hem bij zijn rushes tegen het gras meent te moeten werken.

Ridzert “Materazzi” Teunissen is de grootste mond van de kleinsten in het elftal. Van wie heeft ie dat? Mag ook graag keepen, niet bang voor het leren monster, en schuwt een tackle niet. Voetbalt nog wel eens alsof het een interval training is. Soms stormt het, dan is het windstil. Doseren moet nog komen. Luistert goed naar de leider. Zakt dan zo goed in dat hij zelfs de achterlijn passeert.

Rest onze topscorer Erik “Hanson” Heerma, qua uiterlijk en onverzettelijkheid een evenknie van zijn Zweedse bijnaam. Duikt overal op het veld op, weet onze Job/Gert/Hunter goed te vinden met lange pases, maar mag ook graag zelf afronden. Redelijk stijf links, met longen van een paard. Fysiek de sterkste, en neemt zijn verantwoordelijkheid. Een muur van tegenstanders is eerder een uitdaging dan een probleem. We ain’t seen nothing yet, en dat wat we gezien hebben was al best veel en goed.

U ziet het, Tim “JC” Tjoelker en Johannes “Louis” van der Wal hebben er heel wat van gemaakt tijdens de trainingen. Waar een dergelijke samenwerking toe kan leiden...... Een groep met potentie, die openstaat voor de diversiteit aan trainingsvormen, hecht en homogeen, coachbaar (dat is althans de illusie), en altijd op zoek naar invulling van de missende puzzelstukjes door nieuwe aanwas. Met een trouw en betrokken publiek van ouders, grootouders en genieters van het spel. We spelen op een tijdstip waarbij je nog wat aan de dag hebt. U ziet, diverse redenen waarom u de zaterdagochtend bij ons moet beginnen. We zien u graag in het nieuwe jaar.